155 lat temu otwarto w Petrykozach szkołę. Dzieci uczył tylko jeden nauczyciel. Lekcje odbywały się wyłącznie zimą.

Szkoła Podstawowa w Petrykozach, najstarsza w powiecie pabianickim, powstała po upadku powstania styczniowego w 1864 roku. Ukazem władz carskich z 2 marca, z parcelowanego majątku Petrykozy, szkole przypadła działka ziemi o powierzchni 2 mórg 278 prętów.

Początkowo lekcje prowadzono w budynku wynajętym w Kolonii Petrykozy. Później stanął drewniany budynek pokryty słomą. Szkoła miała tylko jednego nauczyciela. Była otwierana wyłącznie zimą.

Do obwodu szkolnego należały wsie: Petrykozy, Kudrowice, Górka, Świątniki, Porszewice, Konin, Majówka, Okołowice, Gorzew, Szynkielew i Piątkowisko. W 1873 roku przydzielono szkole 3 morgi i 214 prętów łąki wraz z ziemią w Gorzewie nad Nerem.

W 1890 roku wybuchł pożar i szkoła spłonęła. Rok później postawiono murowany budynek z jedną salą i mieszkaniem dla nauczyciela. Budynek ten przetrwał do lat 70. zeszłego wieku.

 Po odzyskaniu niepodległości

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości szkoła nadal była jednoklasowa. Uczył w niej Jan Bartoszek. W latach 20. pracowali tutaj: Maria Kozieł i pan Grzegorzewski. W 1927 roku kierownikiem szkoły został Teofil Kawala, a nauczycielką – Władysława Kawala, żona kierownika. Gdy dwa lata później zlikwidowano szkołę w Gorzewie, do Petrykóz przeszedł nauczyciel z Gorzewa – Jan Wojewoda. Z tego okresu, 1929 roku, pochodził pierwszy sztandar szkoły.

W 1930 roku szkoła była już czteroklasowa. Powstała jej filia w Piątkowisku. W 1936 roku rozpoczął działalność społeczny komitet rozbudowy szkoły. Niebawem, w istniejącym budynku szkoły, udało się dobudować piętro.

II wojna światowa

Podczas drugiej wojny światowej nauka trwała tylko do Bożego Narodzenia 1939 roku. Potem hitlerowcy zlikwidowali polską szkołę. Odtąd w budynku mieściła się szkoła niemiecka. Niemcy powiększyli teren szkoły, ogrodzili go i dobudowali sanitariaty. Nauczycielka Władysława Kawala, jako jedyna, otrzymała zgodę na prowadzenie nauczania od władz niemieckich. Jej mąż ukrywał się ze względu na zagrożenie życia, natomiast nauczyciel Jan Wojewoda został więźniem obozu w Radogoszczy.

Okres powojenny

Po zakończeniu II wojny światowej polska szkoła wznowiła zajęcia już 2 lutego 1945 roku. Kierownikiem został Feliks Hemer. W szkole nadal uczyła Władysława Kawala, a po powrocie z obozu, dołączył do grona nauczycieli Jan Wojewoda. Ponadto zatrudniono kolejnych nowych nauczycieli: Bronisławę Hemer – żonę dyrektora, Czesława Owczarka i Helenę Korzyńską.

W starym budynku szkoły, w 1947 roku powstało przedszkole. W latach 1949-1950 w Petrykozach prowadzono kursy dla analfabetów – głównie osób starszych. Jedynie troje kursantów nie miało ukończonego 50. roku życia. Kurs rozpoczęło 20 osób. Wytrwało 18. 19 kwietnia 1950 roku, podczas egzaminów końcowych, 16 niedawnych analfabetów potwierdziło, że potrafi czytać i pisać.

Kolejnym kierownikiem szkoły (w 1950 roku) został Stefan Łazurski, który przyszedł do pracy wraz z żoną Genowefą. W tym czasie szkoła przeżywała czasy indoktrynacji politycznej. W szkole pracują: G. Łazurska, Ryszard Woźniak, Z. Pawlikowski, G. Nagajczyk, Zofia Ludwisiak (1952-1984) i Jadwiga Szewc (1953-1990)

Lata pięćdziesiąte XX wieku

W roku szkolnym 1951/1952 sporo się działo. Jeszcze podczas wakacji nauczyciele wzięli udział w pierwszej powiatowej konferencji poświęconej nauczaniu. W czasie żniw opiekowali się dziećmi zapracowanych rolników. Przez 35 dni dyżurowała nauczycielka Stanisława Kubiak.

W szkole rozpoczął działalność Związek Harcerstwa Polskiego. 14 listopada 1951 roku harcerze złożyli pierwsze uroczyste Przyrzeczenie.

Jesienią z grona pedagogicznego odszedł na studia Ryszard Woźniak. Jego miejsce zajęła siostra – Alina Woźniak z Pawlikowic, absolwentka Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w Pabianicach.

Od 1958 roku placówką w Petrykozach kierowała Leokadia Dura. W szkole pracowali nauczyciele: Antoni Dura (1961-1976),  T. Suwald ( 1955-1964), J. Siuda (1961-1970), Krystyna Palmowska (1968- 2000), Jadwiga Odartus ( 1969-1974), A. Łaszkiewicz (1965 – 1966), J. Miller (1966- 1967), M. Wojsa-Zięba (1967-1969), Janina Kucharska (1968-1973).

Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte

W latach 1972 – 1974 dyrektorem szkoły był Witold Nowak. Zastąpił go Zygmunt Łuszcz, który kierował szkołą w latach 1974 – 1976, a następnie: Łucja Łuszcz (1976-1982)

Przez dwa lata 1979 – 1981 w szkole uczyły się jedynie klasy I-III. Uczniowie klas IV-VIII zostali przeniesieni do Szkoły Podstawowej nr 9 w Pabianicach.

W 1981 roku wraca do Petrykóz ośmioklasowa szkoła podstawowa. Przychodzą do szkoły nowi nauczyciele: Andrzej Woźniak (1981-1995), Krystyna Nastałek,(1981-2000), M. Szewczyk (1981-1985), Urszula Kolanek (1981) R. Budaszewski(1981-1986).

W kolejnych latach szkołą kierują : Krystyna Palmowska (1982-1986), Kunegunda Miszczak (1986), Stanisław Dzwoniarek (1987-1991).

W latach 1984-1985 do szkoły przychodzą nowi nauczyciele: Jadwiga Szmidt (1984 – ), Piotr Morawski (1984 – ), B. Kozłowska (1983-1984),Teresa Gwizdała (1984- 2000), Janusz Retkowski(1984-), Bogusława Piątkowska (1985- 1992), Krystyna Walczak-Futoma (1985-2016), Maria Rogiewicz (1984-1985), Wioletta Kijanko ( 1985-1986)

Rozbudowa szkoły

Staraniem dyrektora Stanisława Dzwoniarka rozpoczęła się rozbudowa szkoły. Dobudowano jedno pomieszczenie z przeznaczeniem na pracownię zajęć technicznych. Do pracy przychodzą Agata Balińska (1989-1992) i katechetka Magdalena Pęśko (1990-1991),

Cztery lata później szkołę przejęła Gmina Pabianice. Dyrektorem w roku 1991 został Janusz Retkowski (1991-2016) i w czasie jego kadencji powstaje Komitet Rozbudowy Szkoły. Do pracy w szkole trafiają nowi nauczyciele: Beata Kowalska (1991-2000), M. Szperna (1991-993) Ewa Gronert-Raszewska (1992- ) Arkadiusz Jaksa (1995-1996), Andrzej Rogala (1996-2003)

W 1994 r. modernizacja szkoły obejmuje zmianę systemu ogrzewania, budowę sanitariatów wewnątrz szkoły, dobudowę małej sali gimnastycznej.

W 14 października 1996 r. szkoła otrzymuje imię Hansa Christiana Andersena oraz sztandar. W 1997 powstają nowe pomieszczenia dla klas I-III oraz administracji.

Rok 1999 przynosi reformę szkolnictwa. Szkoła podstawowa ośmioklasowa zostaje przekształcona w szkołę sześcioklasową, ponieważ powstają gimnazja.

W roku 2000, w związku z likwidacją szkoły w Porszewicach, następuje połączenie obu szkół w jedną szkołę podstawową z siedzibą w Petrykozach. Do obwodu szkoły trafiają wychowankowie i podopieczni Placówki Opiekuńczo- Wychowawczej w Porszewicach.

Lata 2000 – 2007 to dalsza rozbudowa szkoły oraz połączenie starej i nowej części łącznikiem (2007 r). Powstają dwa oddziały przedszkolne i od 2006 roku na stałe goszczą w szkole. Pracę w Petrykozach rozpoczynają nowi nauczyciele: Jadwiga Czupryn (2000- ), Piotr Kasperski ( 2000- ), Wanda Lewandowska (2000-2001), Andżelika Jaros (2004- 2007), Elżbieta. Głusińska( 2001-2007), Ewa Krynicka- Jabłońska (2001-2016), Maciej Zielak (2003-2012), Justyna Kraska (2005- ), Aneta Kraska (2007- ) Bogusława Piątkowska (2007- ), Małgorzata Krysiak (2007-), Aneta Piechowska (2007-2017), Małgorzata Perka (2008- ), Magdalena Skalska – Cłapa (2009- ), Mariusz Cymerman (2009- ), Ewelina Giemza (2011- ) W tym czasie szkoła unowocześniła swoje wyposażenie i została skomputeryzowana. Zyskała dwa place zabaw, a cały teren wokół szkoły został ogrodzony i zadrzewiony.

W dniach 2- 4 październiku 2014 roku szkoła obchodziła uroczyście jubileusz 150-lecia, a tuż przed jubileuszem wzbogaciła się o boisko wielofunkcyjne przy szkole.

W 2016 roku funkcję dyrektora powierzono Bogusławie Piątkowskiej. Wzbogacona została baza dydaktyczna szkoły. Wszystkie klasy wyposażono w tablice interaktywne, monitory multimedialne oraz laptopy. W szkole wprowadzony został dziennik elektroniczny.

W związku z zapowiadaną reformą oświaty, adaptowane zostały kolejne pomieszczenia na sale lekcyjne dla klasy VII i VIII. Mimo pogarszających się warunków lokalowych szkoły, znacznie wzrosła liczba uczniów i przedszkolaków.

Lata 2017 – 2019 to reforma systemu oświaty, wygaszanie i likwidacja gimnazjów, zmiany podstawy programowej kształcenia ogólnego. Powstała ośmioklasowa szkoła podstawowa, wzrosła liczba zatrudnionych nauczycieli oraz liczba uczniów. Zgodnie z potrzebami uczniów, wzbogaceniu uległy formy pomocy psychologiczno – pedagogicznej. Poza zajęciami dydaktyczno-wyrównawczymi i terapią pedagogiczną, oferta szkoły wzbogaciła się o integrację sensoryczną, zatrudnienie w szkole psychologa, zwiększenie godzin logopedii.

W listopadzie 2018 roku. rozpoczęła się rozbudowa szkoły obejmująca powstanie pełnowymiarowej sali gimnastycznej z węzłem sanitarnym, pięciu pracowni dydaktycznych, gabinetu logopedycznego, biblioteki, świetlicy i jadalni. Przewidywany czas zakończenia rozbudowy to koniec 2019 roku.